
El príncipe Marcos vio acelerado su ascenso al trono por la trágica y prematura muerte de su padre. Pero para poder acceder a ese privilegio debía contraer matrimonio.
La elegida fue la única hija del cortesano más rico del palacio: Aurelia, de facciones delicadas, pelo sedoso y mirada vacía.
La unión entre los dos jóvenes se celebró como el acontecimiento más importante en la historia del reino. Pero lo que la gente no sospechaba era que el matrimonio tan solo fue una fachada para acallar los rumores de la homosexualidad de Marcos y esconder los trastornos psicológicos de Aurelia.
Lídia Castro Navàs
Perdónadme la expresión pero ¿qué harán dos locas en la cama?
jajaja buena pregunta… 😉
Locuras.
Jajaja Muy locuaz, Javi!! 😉
¿Y cuántas veces a lo largo de la historia habrán pasado cosas como ésta? Perfecto como siempre, un abrazo!!
Muchas gracias, Maru!! 🙂 Muy cierto, miles de historias increíbles se debían de esconder detrás de apariencias normales.
Un abrazo, Maru!! 🙂
Grande, Lidia, me ha encantado. A mí me ha trasladado con pocas frases a interesantes reflexiones sobre las relaciones de conveniencia. A Nippú directamente a Mónaco.
Muchas gracias, Isra! Me alegra que te haya gustado. Un abrazo 🙂 🙂
És una història que té la seva vessant tràgica, perquè no és una unió per amor i, a més a més, els fa infeliços a tots dos. Eixa classe d’unions, però, fou molt comú a l’edat mitjana i a l’edat moderna.
És cert! Molts pactes entre famílies de l’època s’acabaven amb unions matrimonials forçoses que res tenien a veure amb l’amor!! Una pena… Però així és la història, i malauradament, encara succeeix en alguns països musulmans en que els matrimonis són pactats!! En fi…
Una abraçada, Javi! 🙂
Jajaja, ¡A caer de un burro los has puesto Lídia, menos mal que no los has hecho además primos hermanos!
Un besazo.
Pues no te extrañe que fueran familia, porque en esas épocas ya se sabe, todo quedaba en casa!! 😉 jajaja
Un besazo de vuelta!! 😘
Aquí si se cumple: Dios los cría y ellos se juntan. Bueno.
Jajaja Más o menos!! 😉 Gracias!! 😊
Y si forman un todo único que escriba textos filosóficos entre campaña militar y decreto imperial. Efectivamente. Marco Aurelio 😀
jajaja Qué chisposo!! Bien visto!! 😉
Y pensar que todavía se contraen matrimonios así…¡!!!!! Por la fortuna o por acallar rumores, locos están…
Besitos, Lidia.
Cierto y triste realidad!! Locos y nos quedamos cortos!!
Un beso, Mukali! 🙂
Un buen intercambio de favores para la época.
Así es!! 😉 jajaja
Abrazo 😊
¡Pobres! Pues nada, un amante-o para él y para ella un bono de 10 sesiones con Freud.
Y tb. un amante-o , que las penas con pan se llevan mejor. Hala, arreglao!
Jajaja Pues claro que sí!! Resolutiva a tope!!! 😉
Gracias por la aportación, Yolanda! Un abrazote 😘😘
¿No sería posible hacerle un cambio de sexo a Aurelia? así ya a gusto de Marcos, podrían desfogarse a fondo y seguramente sus trastornos se verían muy mejorados. Y es que un buen polvo relaja mucho, tanto o más que esas sesiones con Freud que le propone Yolanda, jeje.
Un abrazo, guapa.
Jajaja 😂😂😂 Me mueroooo!!! Después de leer tan delicado poema en tu blog, no te imaginaba diciendo eso, así, como suena!! Jajaja y me encanta, Estrella!! Claro que sí, un polvo, un orgasmo (o dos o más) y se queda una arreglá (y no tiene porque ser en compañía 😉 que una sola también se las puede apañar pero que muy bien jajaja )
Un besazooooo 😘🌟
Naturalmente, un polvo en diferido… cuando nos apetezca, jeje
Realidad o ficción?
Pura ficción, con inspiraciones de aquí y de allá!! 😉