Era alegre y risueño, pero una maldición que un aprendiz de hechicero le lanzó al azar, lo transformó en un feroz animal de piedra. Y así quedó condenado a estar enfadado por el resto de sus días en la fachada de un palacio del norte de Europa.

Lídia Castro Navàs
Lo siento por él pero gracias a eso podemos disfrutar de tu estupenda foto 😉
😂😂😂😂 Pues eso!! Muchas gracias, Luna! Yo feliz de que disfrutes con mis fotos 😊 Abrazo grande
QUE CULPA TIENE EL POBRECITO…..
Pues ninguna culpa, supongo… o quizás en otra vida fue un ser despreciable y ahora está pagando su karma 😅😂😂
Gracias, Peris!! 😊 Abrazooo
TE PUEDE SALIR OTRA HISTORIA POR AHÍ….. QUE FENOMENA EN MENOS DE UN MINUTO TE HA SALIDO OTRA HISTORIA
😂😂😂😂 Son momentos de inspiración domingueros!!
Graciiiaaaas 😅
PUES NO DEJES QUE PASE EL DÍA Y ESCRIBELO MAÑANA LUNES NO TE SALDRÁ SI NO
Buena foto, más bonita que la cara, jejeje. Buena semana.
Un abrazo Lidia !
😅😂😂 Coincido contigo en ese aspecto!! 😅 Muchas gracias, Francisco! 😊 Feliz semana para ti, también! Un abrazo 😊
😙😙
Triste destino. En pocas palabras una gran historia. Un abrazo ❤.
Muchas gracias, Silvia! 😊 Me alegra que te guste! Un abrazo de vuelta! 🌟 🌙
Alguien tenía que velar por la seguridad de palacio, al pobre le tocó estar enfadado siempre.
Claro!! Si es que no todos podemos vivir dentro del palacio, alguien se tiene que quedar fuera jeje
Gracias, Sadire! Un abrazo 🙂
Carita de rabia tiene el pobre, para mi que le pica el culo y como es de piedra no se puede rascar, ese si que es un hechizo que me gustaría repartir. ¡Uy que malo soy! La historia creo que da para mucho más Lídia. La foto lo merece. Un besazo.
¿Te imaginas castigar así a todos los que se coomportan como leones, te voy preprando una lista? Jajaja.
jajajja Qué buen castigo, oye!! Creo que ya veo esa lista jajajaja
Gracias, Carlos. Un besazo 🙂
¿Así cómo? ¿Con picazón entre las nalgas? Jaaajjjj, buen hechizo!
Picor en las nalgas, entrepierna,… en esa noble zona jajajaja
Pues hala Lidia, vete practicando. que a Sadire le ha gustado la propuesta. Jajaja.
jajaja. Quant que m’he rigut amb alguns dels comentaris! La història, molt bona, com sempre, tot i que, com t’ha dit algú, la podries desenvolupar més.
Una forta abraçada i un petó. Lidia!
Gràcies, Javi! 😊 Ja saps, els meus micros a vegades són així com l’inici de mil històries que em volten pel cap 😅
Una abraçada de tornada!
Tens una gran imaginació, Lidia! I vull continuar llegint la història de la bruixa i la noia!
Doncs suposo que t’agradarà saber (o, no) que l’estic desenvolupant per publicar-la en format de novel·la 😉 🙂
Wow! És clar que m’agrada saber-ho! És més: vull un exemplar en paper dedicat!
Doncs, hi pots comptar!! 😊
Todo un caradura 🙂
Bella toma, Lí.
😂😂 No lo habría dicho mejor!!
Muchas gracias, Pau! 😊 Abrazo!
Enfadado y feo jo
Jeje Sí, un poquito feo es 😅😂
Besazo, Ana! 😘
Besazos!!!!
A ver, que no es de extrañar que esté cabreado, siempre mirando al mismo lugar…
Si bien es cierto que dan ganas de pellizcarle los mofletes 😀
Yo de ti, no probaría de estrujarle los mofletes… igual te llevas un mordisco!! jajajaja
Y si le das un beso saldrá del encantamiento?
Pues quién sabe? Tenía que haber probado…
jajajaja 😉
Gracias, Margui! Un beso 🙂
Cachis!!! Mira que si eres la princesa esperada jajaha
Besos 💋💋💋💋