Escribir Jugando. Julio ’21

Antes de participar consulta las bases y los retos anteriores.


Julio

  1. Crea un microrrelato o poesía (máx. 100 palabras) inspirándote en la carta.
  2. En tu creación debe aparecer el objeto del dado: Llave.

Carta: Earth Wisdom Oracle. Dado: Story Cubes.

Opcional:

Que aparezca en la historia algo relacionado con la esencia floral de Bach: Larch (alerce).

Indicada para aquellas personas con falta de confianza en las capacidades de uno mismo (nombre, descripción o efecto sobre las emociones):

Los que ya me conocéis sabéis que soy terapeuta floral y me encantan las flores, pues nos ayudan a gestionar nuestras emociones (¡además son preciosas!). Así que he decidido incluirlas en desafíos alternos.


¿Te interesan los juegos de mesa que te ayuden a mejorar tu escritura? 

Te aconsejo unos cuantos. Echa un vistazo en el siguiente enlace:

70 comentarios en “Escribir Jugando. Julio ’21”

  1. Pingback: La llave del nicho | #PRIMOBICI

    • ¡Qué rápido, Ángel! 😀
      Ahora mismo me paso por tu blog. Contenta de que te lo pases bien con el desafío, de eso se trata!!
      Me apunto esa serie, últimamente me cuesta encontrar series buenas en Netflix.
      Un abrazo.

  2. Pingback: Comprensión | Escribir Jugando | A Los 4 Vientos

  3. Pingback: "Abrazando con el Alma"

  4. Hola, Lídia… i a tothom.
    Aquí va la meva proposta. Copy, paste and disappear.
    ¡Abraçades!
    “Conversación zen sobre un tatami” (100 paraules)
    El maestro comentó:
    —Ya no dices “no puedo recorrer el camino del entendimiento, tortuoso y complicado”…
    —Ya no…
    —La esencia de Larch está funcionando. Dime: ¿aún buscas la “verdad”? ¿la “verdad” es algo intelectual, una idea?
    —Quizá…
    El maestro agarró ágilmente una gran llave y la lanzó hacia la cara del discípulo. Éste, más rápido aún, la interceptó…
    —¡Ajá! ¿Quién ha parado la llave? ¿El pensador, el “sujeto” interior, el intelecto? ¿El que piensa, busca, habla sin cesar?
    La sonrisa fue como un fogonazo de luz.
    —¡No busques más! La pregunta es la respuesta. ¡Conviértete enteramente en la pregunta! ¡Desvanécete!

    • La verdad se va construyendo día a día con preguntas. En cuanto a quién para la llave: la para el Tao.

      También te he dejado un comentario en tu artículo ‘Todo es luz’.
      Un abrazo

    • Hola, What!! El teu micro m’ha fet pensar, és com aquells proverbis que has de llegir vàries vegades i que t’aporten una visió que no tenies abans. L’enhorabona. Molt bon repte. Una abraçada i gràcies per l’aportació.

      • Gràcies, Lídia. Seguríssim que ja ho saps: aquestes proves al zen s’anomenen koans i són per dur a la ment conceptual fins als seus límits, a un carreró sense sortida.
        Fa unes hores he llegit això, que ho sintetitza a la perfecció:
        «Buscar la Mente con la mente discriminatoria
        es el mayor de los errores».
        (Hsin Hsin Ming)
        Hi ha una altra reflexió que sempre m’agrada tenir present: respecte a aquesta gran ment original (el que som)… el pensament sempre arriba tard. Ja ja. I és cert, comprovat per la neurociència.

      • Sí que conec els koans. I és ben cert que tendim a passar-ho tot pel nostre filtre mental i això és un gran error. Doncs perdem bona part de la informació i «l’embrutem» amb les nostres creences sistèmiques. Es molt difícil posar-ho en pràctica! Però s’ha d’intentar 😉🙌 Gràcies, What. Una abraçada.

      • «Les nostres creences sistèmiques»…
        El Gran Camino no es difícil
        para aquellos que no tienen preferencias.

        Cuando ambos, apego y rechazo, están ausentes
        todo se vuelve claro y diáfano.

        Sin embargo, haz la más mínima distinción,
        y el cielo y la tierra se distancian infinitamente.

        Si quieres ver la verdad,
        no mantengas ninguna opinión a favor o en contra.

        La lucha entre lo que a uno le gusta
        y lo que le disgusta
        es la enfermedad de la mente.
        (…)
        De hecho, es debido a nuestra elección
        de aceptar o rechazar que no vemos
        la verdadera naturaleza de las cosas».

      • S’ha tallat…
        Hsin Hsin Ming una altra vegada.
        Sí, és difícil. Un dels meus «mètodes de treball» o mantres és «silenci, observar». Cal perseverar, és obvi.
        Abraçada.

  5. Pingback: Larch | El Blog de Lídia

  6. Pingback: “Amantes inesperados” – cuentos del calamar lunar

  7. Pingback: Bustos imperfectos – Do.lobera

    • Hola, Do. No te preocupes 😊 A mí me encanta que me visitéis, así que para mí nomes molestia. Tu pingback llega correctamente, solo para que lo sepas. Ahora mismo me paso por tu blog. Gracias. Un abrazo 😘

    • ¡Hola, MJ! Me pillas por aquí, así que ahora mismo me paso por tu blog. Respecto a lo que ocupa tu cerebro, no hay nada de malo en inspirarse en el desafío opcional, hay que dejar volar la imaginación y dar espacio allí donde las musas nos indiquen 😉 Así que, todo bien. Además, es una flor que nos hace creer en nosotras mismas. «Blanco y en botella». Un abrazo y hasta un momento.

  8. Pingback: Escribir Jugando. Julio ’21 – jm vanjav hasta en 500 palabras+

      • Bueno, allí ahora están con las olimpiadas y llevan un almanaque entero de retraso. En agosto ya veremos lo que pasa. Saludos.

      • Hace dos ya pude hacerme fotos con las mascotas y parece un siglo con tanto tema que ha habido. Es lo que nos ha tocado vivir. Pero no, no estoy en Japón, ¡Ojalá!

      • Uy, ojalá estuviera en Japón (otra vez). Me supo a poco el viaje y además, con pandemias y confinamientos, tengo la sensacionde que han pasado siglos y solo fue hace dos años. Siempre vuelvo para agosto, y para Navidad y semana santa… Jajaja

  9. Las flores son símbolo de pureza, también una positiva nota de color en nuestro hogar y algunas propiedades como el aroma, capaces de transportarnos a un paraíso particular. Un besazo.

  10. Pingback: Sueño – Luna Paniagua

    • Hola, Lola!! Me parece fantástico lo de ir sin relojes y pasar del calendario (tanto control tampoco es sano 😅). Pues yo también disfruto ee las vacaciones sin reloj ni horarios (excepto las comidas y el dormir que son sagrados jajaja). Ahora mismo me paso por tu blog. Un abrazo grande 💜

  11. Pingback: AMARSE ES UN PLACER

    • Adelina, ya me habías compartido tu reto de julio en el mes de agosto. Y me lo has vuelto a compartir en septiembre. Seguro que ha sido un despiste, tranquila. Pero ai no puedes participar no te lo impongas, que no pasa nada, forzarse la inspiración no es nada bueno. Quiero agradecerte tu entrega al desafío, pero de nuevo insistir que si no puedes participar, no te apures. Un abrazo.

  12. Pingback: Sacrificio – Blog de poesía y relatos

  13. Pingback: Tinta maldita – Do.lobera

  14. Pingback: Cazadoras – Do.lobera

Deja una respuesta