EJ: Creaciones participantes

banner reto

El día 1 puntualmente dio inicio el reto de enero de: Escribir Jugando.

A continuación están todas las creaciones participantes por orden cronológico:

  1. «Cuasi humanos» por Whatgoesaround
  2. «La partida de ajedrez» por Jmvanjav
  3. «Desconexión neural» por Grimmebulin
  4. «Jaque mate» por Jessica Galera Andreu
  5. «Partida inacabada» por Mayte Blasco
  6. «Como una polilla hacia la luz» por Nefelibata
  7. «La pieza» por Alicia Adam
  8. «Jugando» por Carlos Moya
  9. «La dama blanca» por Littlecatonthemoon
  10. «Jaque al rey» por Aneizar
  11. «Una noche más» por Cami Aranfu
  12. «Desquite» por Luces y sombras
  13. «¿Dos de tres?» por Andrea Compleja
  14. «La guerra anual» por Galaxi Gomel
  15. «Locos de amor» por Sadire Lleire
  16. «Una pieza más del juego» por Eris Herondale
  17. «La partida» por Santiago Alonso
  18. «Celebrando entre mariposas» por Cesar Henen
  19. «Fin del asedio» por Javi
  20. «Cita en Nochevieja» por Rosa Boschetti
  21. «Nuestra primera Nochevieja» por Ana Centellas
  22. «Infedilidad» por Cecy
  23. ¡Mate! por Virtudes Torres
  24. «Jaque al rey blanco» por María José Vicente Rodríguez
  25. «Grupos» por Laura Ucelay
  26. «Última jugada» por Gala
  27. «El juego de la seducción y sus trampas» por Rebeca
  28. «Al ritmo del corazón» por Scraptella
  29. «Solo dos» por Cristina Mateos
  30. «Juego de mesa» por Andelina GN
  31. «Nuestra partida» por Mujer Real
  32. «Partida mortal» por David Coloma García
  33. «Partidas en línea» por Pilaretras
  34. «La segunda oportunidad» por Petro LeJones
  35. «Nuestra última partida» por Isabel López
  36. «Jaque mate» Por Julie Sopetrán
  37. «(Des)connectats» por Núria Lorente
  38. «Desconnectats» por Artur
  39. «Tú y tus deseos» por Zavala Ra
  40. «La llamada de la vida» por Jimena GG
  41. «La importancia de un juego» por SariCarmen
  42. «Última llamada» por Antonio Caro

Y el Optimvs mensi es para…

Drumroll

Otro mes con muchas y buenas opciones. Mmm, voy a esperar un par de días para dar mi veredicto final, necesito pensar. Mientras podéis leer las creaciones.

¡Felices lecturas! 🙂

Lídia Castro Navàs

logo 2

No somos tan diferentes

barbed-wire-1269430_1920

Actúan como anestesiados al cumplir una orden, para no sentir, para no empatizar; igual que yo.

No somos tan diferentes…

Sus ojos se entrecierran y fruncen el ceño cuando los rayos del sol les dan de frente; igual que a mí.

No somos tan diferentes…

Sus cuerpos duelen y sangran si se hieren; igual que el mío. Y su sangre es viscosa y roja; como la mía.

No somos tan diferentes…

Es el mismo cielo el que admiran desde la ventana de sus casas y el que yo veo desde la grieta de mi barracón. Son las mismas estrellas a las que nos dirigimos para pedir un deseo.

No somos tan diferentes… 

 

En el Día Internacional de Conmemoración en Memoria de las Víctimas del Holocausto.

 

Lídia Castro Navàs

logo 2

 

 

Cita #10

Cita #10

¿Quién fue Carmen Martín Gaite? 

Si quieres conocer otras citas de mujeres, puedes hacerlo AQUÍ


Lídia Castro Navàs

cropped-logo-2.png

Cita #9

Cita #9

¿Quién es Laura Gallego? 

Si quieres conocer otras citas de mujeres, puedes hacerlo AQUÍ


Lídia Castro Navàs

cropped-logo-2.png

Mi visión de… Independiente

Hoy os traigo el segundo libro de Paula de Grei, compañera de letras, bloguera y una gran persona, a la par que con un humor único.  

Seguro que todos la conocéis ya, pero por si acaso, os dejaré su blog y su Twitter.

Lo primero que quiero decir es ¡GRACIAS, Pau! por incluirme en los agradecimientos. Tengo que reconocer que me emocioné el día que lo leí y que he esperado hasta hoy para confesarlo ❤ 🙂

416xlc5yyjl

Independiente, que así se titula el libro, es la precuela de su primera publicación Retorcida (aquí tenéis Mi visión) .

Volvemos a tener a Pao de protagonista, pero esta vez es más joven, más ingenua y con un humor más ácido si cabe.

El libro empieza con un escenario singular: el primer día de universidad, en una carrera eminentemente masculina, en la que Pao y Sofía son las dos únicas chicas. Ellas todavía no se conocen, pero acabarán por forjar una bonita amistad.

La trama gira entorno a Pao, sus estudios, amistades, familia, relaciones… en fin, gira entorno a su vida a los 18 años. Dándonos a conocer su carácter, sus pensamientos, incluso sus gustos musicales (Green Day, Pearl Jam, Foo Fighters). Esta chica le hubiera caído genial a mi yo adolescente, ¡seguro! Jeje 😉

Su vida dará un giro importante en el momento que pone fin a una relación que no la lleva a ningún lado. Ante lo cual, sus padres reaccionarán de forma desmedida e inesperada, cosa que la llevará a tomar una decisión un poco precipitada: independizarse. Suena bien, pero no es tan sencillo y menos a una edad en la que no se cuenta con recursos.  Aquí entrará en juego uno de sus compañeros de clase: José; quien le ofrece compartir piso. Yo, que había leído Retorcida, ya imaginaba cómo acabaría la cosa, pero no tenía ni idea de cómo iría todo (y eso lo voy a dejar por desvelar, para evitar spoilers innecesarios).

Cabe decir que, Paula de Grei, ha conseguido que imagine muy bien a José sin remera (significa camiseta, pero ¿verdad que mola la palabra?), tocando SAM con la guitarra y sosteniéndome la mirada. Parafraseando a la protagonista: “Por dentro yo pensaba que esa era la pose de calendario más sexy que había visto en mi vida”.

Encontraréis momentos divertidos, crítica social y de género, relaciones tóxicas, mucha amistad y también amor del bueno. Todo ello os hará experimentar diferentes emociones: alegría, rabia, enfado, ilusión y mucha pasión.

Se trata pues de una lectura amena, rápida y entretenida que no puedo hacer más que recomendaros.

Yo me he leído la versión ebook, pero lo tenéis en versión papel en Amazon.

¡No os defraudará!

amazon

Lídia Castro Navàs

cropped-logo-2.png

Cita #8

Cita #8

¿Quién fue Agatha Christie? 

Si quieres conocer otras citas de mujeres, puedes hacerlo AQUÍ


Lídia Castro Navàs

cropped-logo-2.png

Indigestión

christmas-dinner-1003539_1920

Foto: pixabay retocada

Después de la medianoche del día 24/12 me fui a urgencias:

—¿Qué le pasa? —me preguntó el doctor preparado para tomar nota.

—Siento una sensación rara en el pecho.

—¿Añado algún otro síntoma: dolor de cabeza, barriga…?

—Bueno, la barriga la tengo llena, claro.

—¿Qué ha cenado?

—Un poco de hummus casero. Luego, un plato de sopa con caldo también casero y salmón con la salsa tártara de mi abuela. De postre, un mousse de turrón hecho en casa.

—Ha comido usted demasiado amor.

—¿Cómo?

—¿No sabía que la comida casera contiene mucho amor? Tome algo agrio y que su familia no le hable durante un par de horas. 


Mi participación para el Reto 5 líneas de blog de Adella Brac.

He ganado la medalla de oro por mi participación durante el 2018. Gracias, Adella; tu reto es toda una inspiración para mí 🙂

reto5lineas-oro-2018

Lídia Castro Navàs

logo 2

Cita #7

Cita #7

¿Quién fue Anaïs Nin? 

Si quieres conocer otras citas de mujeres, puedes hacerlo AQUÍ


Lídia Castro Navàs

cropped-logo-2.png

Manos y corazón

Sus manos han soportado el calor hasta llegar a ser insensibles; han aguantado la humedad, hasta volverse casi impermeables. Han cortado y han sido cortadas; han golpeado y han sido golpeadas. Han acariciado, mimado, enriquecido y servido hasta quedarse vacías y, a la vez, llenas de satisfacción.

Su corazón acompasa cada uno de sus pasos. Ha latido fuerte, se ha enrabiado, angustiado y emocionado en cada evento preparado. Presente siempre en sus sonrisas, en el fondo de sus ojos y en cada pellizco, cucharada, pizca o puñado.

Manos y corazón, estas son las dos herramientas que mi madre ha hecho servir cada día dedicado a su pasión: la cocina.

Fotos: Montse Si


Este texto lo he escrito especialmente dedicado a mi madre, quien lleva casi toda su vida dedicada a la cocina; un trabajo sacrificado y no siempre agradecido. Con estas palabras quiero agradecerle que me haya transmitido esa pasión por lo que una persona hace.

La versión original la escribí en catalán; la dejo a continuación:

MANS I COR

Les seves mans han suportat l’escalfor fins arribar a ser insensibles; han aguantat la humitat, fins tornar-se quasi impermeables. Han tallat i han estat tallades; han colpejat i han estat colpejades. Han acariciat, mimat, enriquit i servit fins quedar-se buides i, a la vegada, plenes de satisfacció.

El seu cor acompassa cadascuna de les seves passes. Ha bategat fort, s’ha enrabiat, angoixat i emocionat en cada event preparat. Present sempre en els seus somriures, en el fons dels seus ulls i en cada pessic, cullerada, polsim o grapat.

Mans i cor, aquestes són les dues eines que la meva mare ha fet servir cada dia dedicat a la seva passió: la cuina.

IMG_20181231_152225
Foto propia

 

Lídia Castro Navàs

Partida de ajedrez

Reto enero

(89 palabras sin contar el título)

Esta es mi propuesta para el reto Escribir jugando de enero. Te invito a participar.

Lídia Castro Navàs

logo 2